ΑΠΟΦΩΝΗΣΗ

To παρακάτω μας το έστειλε κάποιος/α φοιτητής (που προφανώς είναι ένα βήμα πριν το πτυχίο…):

Όλα τα πράγματα, ωραία ή άσχημα, έχουν αρχή και τέλος. Το  δικό μου τέλος σ’ αυτή την σχολή πλησιάζει. Πάνε πέντε και κάτι χρόνια απ’ την στιγμή που έμαθα πως «έχω πετύχει», κατάφερα να περάσω στη σχολή που κατείχε την πρώτη θέση στο μηχανογραφικό μου. Αναπολώντας εκείνη την στιγμή με διακατέχει μια χαρμολύπη.

Θυμάμαι σαν χθες την κουβέντα της «γλυκύτατης και διόλου γραφικής» γραμματέως Βαρβάρας την ημέρα της εγγραφής μου: ‘’ να’ χεις  κουράγιο και υπομονή, δεν μπορείς ούτε καν να φανταστείς τι σε περιμένει. ‘’ Αρκεί αυτό και μόνο για να σου κόψει τα φτερά, όταν σαν ευτυχής πρωτοετής έχεις ονειρευτεί  ατελείωτους καφέδες, clubbing, μπουζούκια, κάτι που έχεις πιθανόν ακούσει από φοιτητές άλλων σχολών ή από τους κάποιους  διπλωμάτες  παρατάξεων της δικής σου σχολής.

Ας πάρω λίγο τα πράγματα απ΄την αρχή.  Στο πρώτο λοιπόν έτος, το δικό μας πρόγραμμα σπουδών περιελάμβανε ένα κατεβατό από ιατρικά μαθήματα και μονάχα το μάθημα της  «Οδοντιατρικής Ηθικής, Δεοντολογίας, και Νομολογίας» ως άξιο εκπρόσωπο των μαθημάτων της Οδοντιατρικής Σχολής. Όσο για την ιατρική, εκεί αναζητάς τους πρωτοετείς που βρίσκονται στο δικό σου τμήμα προκειμένου να βρεις παρέα, κάνεις μαθήματα με φοιτητές γιατρούς του  δευτέρου έτους (αυτό δεν είναι τυχαίο, όλοι, ειδικά στην Ιατρική, ξέρουν ότι είσαι πολύ πιο έξυπνος απ’ τους γιατρούς, και αναγνωρίζοντάς το σε κατατάσσουν απευθείας στο δικό τους δεύτερο έτος!)

Στο δεύτερο έτος τα πράγματα δε διαφέρουν και πολύ, ενώ  μετά τα πράγματα καλυτερεύουν, τα μαθήματα στην Οδοντιατρική πολλαπλασιάζονται και σιγά σιγά η χαώδης Ιατρική Σχολή, με τα πολυάριθμα κτίρια της και τα «κοντινά» της Νοσοκομεία, αποτελεί παρελθόν. Μη σε απασχολεί που στην Οδοντιατρική μπερδεύεις συνεχώς τους ορόφους, πιθανόν και οι μεγαλύτεροι να τους μπερδεύουν επίσης. Είναι που όλο το κτίριο είναι φτιαγμένο με βάση την λειτουργικότητα…, θα το συνηθίσεις σιγά σιγά! Ξεκινώντας όμως εκεί αρχίζεις να καταλαβαίνεις πως κάτι δεν πάει καλά… Το άγχος σε διακατέχει απ’ το πρώτο κιόλας εργαστήριο, όταν καλείσαι να βρεις δόντια για τα βαθράκια, όταν ο καθηγητής αρνείται να σου βάλει υπογραφή γιατί η χελιδονοουρά στον προγόμφιο δεν είναι ολόιδια με εκείνη του εκμαγείου, όταν  δεν καταφέρνεις να φτιάξεις τέλεια ένα ατομικό δισκάριο, κάτι το οποίο βέβαια είναι δουλειά του τεχνίτη αλλά αυτό δεν έχει σημασία, κλπ. Ας σκεφτούν όλοι οι «ανώτεροί» μας ότι κάποτε υπήρξαν και αυτοί στη θέση μας ή έστω ότι στην ίδια κατάσταση είναι πιθανόν να βρεθεί κάποιο δικό τους παιδί (που μεταξύ μας δεν είναι καθόλου σπάνιο στη συγκεκριμένη σχολή) και όλα με τον καιρό  θα γίνουν καλύτερα!

Φτάνοντας στο τελευταίο έτος, καταλήγεις να κοιτάς μονάχα το συμφέρον σου, ψάχνεις τη συντομότερη και πιο ανώδυνη οδό για το πτυχίο σου. Οι καφέδες στο κυλικείο και τα τραπεζάκια ελαττώνονται, η αγωνία είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων των τελειοφοίτων. Παρέες χάνονται, η κούραση είναι τόσο μεγάλη που δεν υπάρχει καμία διάθεση για βόλτες και μαζέματα στα σπίτια. Και το αποκορύφωμα είναι οι ορκωμοσίες των συμφοιτητών σου, όταν εσύ εκεί βρίσκεσαι σαν καλεσμένος… χαρά για τον φίλο και συνάδελφό σου μα και λύπη ταυτόχρονα αφού εσύ πρέπει να έρθεις και πάλι αντιμέτωπος με τα καθέκαστα της  σχολής.

Έπειτα απ’ αυτή την αναδρομή αρκεί να καταφέρουμε όλοι να συλλογιστούμε τους λόγους για τους οποίους επικρατεί αυτή η κατάσταση. Ο καθένας βγάζει το δικό του συμπέρασμα. Κάποιοι τα βλέπουν όλα ρόδινα, κάποιοι ξέρουν ότι χρειάζεται κάποια αλλαγή, αλλά και τι τους νοιάζει; Έχουν βρει τους ασθενείς που χρειάζονται και για όλα τα υπόλοιπα ούτε λόγος. Και κάποιοι άλλοι, που ευτυχώς δηλαδή υπάρχουν και αυτοί, αγωνίζονται ανιδιοτελώς για το καλό όλων, για να πάει η Σχολή μπροστά, για να μπορέσουν όλοι αυτοί που θα μας αντικαταστήσουν τα επόμενα χρόνια να βρουν καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης.

Κλείνοντας, θέλω να σας συγχαρώ για την καινούρια αυτή προσπάθεια αλλά και να εκφράσω εν μέρει τις τύψεις μου που τόσα χρόνια ήμουν απαθής, παρασυρμένη απ’ το γενικό κλίμα που επικρατεί. Εύχομαι αυτοί που έρχονται να δραστηριοποιηθούν με κάθε δυνατό τρόπο ώστε όλα να γίνουν πιο όμορφα, γιατί νομίζω πως αυτές οι στιγμές είναι που προσφέρουν ψυχική ευχαρίστηση και πρόοδο…

Καλή φοίτηση στους νέους και καλή σταδιοδρομία στους απόφοιτους.

Φιλικά…

Για επικοινωνία με to blog – το σχήμα : eakoblog@gmail.com ή eako_dent@yahoo.gr

Advertisements

~ από eakodent στο Οκτώβριος 1, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: