«Μην γκρινιάζεις, δε φταίμε εμείς!»

•Νοέμβριος 26, 2014 • Σχολιάστε

Είναι μια καθημερινή μέρα σαν όλες τις άλλες…

Ξυπνάς και πας στην κλινική όλο διάθεση να δουλέψεις να αποδόσεις και να γίνεις λίγο καλύτερος απ’ όσο ήσουν χτες. Κάθεσαι σε μία έδρα μαζί με τον ασθενή, τον καλημερίζεις με χαμόγελο και εκεί που είσαι έτοιμος να τον ξαπλώσεις για να ξεκινήσεις, συνειδητοποιείς ότι δεν κατεβαίνει η πλάτη. Πώς να δουλέψεις σε μια καρέκλα που δεν κατεβαίνει; Λες από μέσα σου δεν πειράζει μια αναποδιά είναι ας αλλάξω έδρα. Πας στη διπλανή. Tσεκάρεις την καρέκλα ανεβοκατεβαίνει, λες «τι ωραία, ας κάτσουμε». Τι κρίμα που δεν κοίταξες την σιελαντλία. Φυσικά, δεν δουλεύει. Το χαμόγελο αρχίζει να γίνεται λίγο πιο μικρό. Λες από μέσα σου «ας αλλάξω πάλι, μάλλον άτυχη θα ‘μαι σήμερα». Μαζεύεις συμπράγκαλα, κάθεσαι σε άλλη έδρα… δεν δουλεύει η υψηλών. Τα δόντια μέσα απ’ το χαμόγελο σφίγγονται. Ρωτάς την εργαλειοδοσία εάν υπάρχει ΜΙΑ έδρα που να λειτουργούν όλα. Η απάντηση είναι «δεν ξέρω έχουν χαλάσει πάρα πολλές έδρες αυτές τις μέρες». Κι αφού με τα χίλια ζόρια τροχίσεις, ζητάς αμάλγαμα για έμφραξη. Προφανώς δεν υπάρχει στην κλινική. Όπως δεν υπάρχουν και πλαίσια και αρπάγες για απομόνωση και κάθε μέρα οι εργαλειοδότες κάνουν αγώνες δρόμου για να μας τα δανείσουν οι άλλες κλινικές.

Το χαμόγελο με το οποίο ξεκινάμε την μέρα μας σβήνει όσο περνάει η ώρα. Κάθε μέρα αναρωτιέμαι πόσο υπομονή πρέπει να κάνω για να πάρω πτυχίο απ αυτή τη σχολή. Οι ελλείψεις στην κλινική συνολικής αντιμετώπισης καθημερινές, τις βιώνουμε όλοι με τον χειρότερο τρόπο. Η απάντηση που πήρα όταν τόλμησα να δείξω την δυσαρέσκειά μου στον υπεύθυνο καθηγητή της συνολικής αντιμετώπισης ήταν ‘’μην γκρινιάζεις’’. Δεν είμαι τύπος που γκρινιάζω, αντιθέτως έχω άπειρη υπομονή καθώς έχω συνειδητοποιήσει ότι αυτή είναι βασικό προσόν του φοιτητή οδοντιατρικής. Αλλά μας φτάνουν σε σημείο να βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν τα αυτονόητα για την άσκηση της οδοντιατρικής και οι υπεύθυνοι σφυράνε αδιάφορα.

Για πόσο θα συνεχιστεί αυτό και πόσα άραγε θα ανεχτούμε ακόμα στην κλινική μας άσκηση;

Σ.Ν.

Advertisements

Αρμενίζουμε στο πέλαγο με βάρκα την ελπίδα…

•Οκτώβριος 2, 2014 • Σχολιάστε

Η χρονιά μπορεί να πει κανείς πως ξεκίνησε στραβά. Πιο στραβά δε γίνεται. Όποιος συστηματικά παρακολουθούσε τη σελίδα της σχολής το τελευταίο εξάμηνο κατανοούσε πως οι διαγωνισμοί που είναι απαραίτητοι για την υλοποίηση της συνολικής αντιμετώπισης αργούσαν χαρακτηριστικά… Τρανό παράδειγμα πως στο τέλος Αυγούστου ανακοινώθηκαν οι περισσότεροι με ορίζοντα να τελιώσουν λίγο πριν την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους. Κοινώς όλα στο πόδι μπας και περισώσουμε τίποτα. Αυτό είναι και το κυριότερο χαρακτηριστικό της προσπάθειας υλοποίησης ενός, δυστυχώς, εκτρώματος που το ντύνουμε με το πολυθρύλητο περιτύλιγμα εν ονόματι συνολική αντιμετώπιση ασθενούς.

Από την εποχή που ψηφίστηκε η ΚΣΑΑ (το 2010), είχε αφεθεί αναπάντητο το τι θα συμβαίνει με όποιον δεν έχει ολοκληρώσει τα προαπαιτούμενα μαθήματα ή κλινικές υποχρεώσεις. Τότε, ορισμένοι εκπρόσωποι φοιτητών ρωτούσαν επανειλημμένα και οι υπεύθυνοι σφύριζαν αδιάφορα με απαντήσεις του στυλ θα δούμε, ενώ άλλοι εκπρόσωποι έκαναν (?) τους χαζούς μια και δεν τους ενδιέφερε ιδιαίτερα. Επίσης, δε διευκρινίστηκε ποτέ οι φοιτητές που ήταν με το παλιό πρόγραμμα σπουδών πότε θα μπορούν να ολοκληρώνουν τις κλινικές τους υποχρεώσεις δουλεύοντας τα περιστατικά τους.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα, όπου από τη Δευτέρα, 16 ΜΟΝΟ φοιτητές του 5ου έτους θα απασχολούνται στην κλινική συνολικής αντιμετώπισης και οι υπόλοιποι θα είναι πρακτικά στον αέρα. Τα δε 100 άτομα του πτυχίου έχουν αφεθεί σε μία Παρασκευή, όπου σε 5 ώρες που διαθέτουν συνολικά, η καλύτερη λύση είναι μια κλεψύδρα ανάλογη της Ερμιόνης στο Χάρι Πότερ για να ανταπεξέλθουν σε όλες τις υποχρεώσεις που έχουν απομείνει. Βέβαια, είναι σίγουρο πως καμιά κλινική/εργαστήριο δε συγκέντρωσε τους επί πτυχίω φοιτητές για να διαπιστώσει πόσοι χρωστούν ακόμα περιστατικά και τι είδους, εκτός από την κλινική της Ακίνητης Προσθετικής. Και όχι, δε πιστεύουμε την πλειονότητα των καθηγητών, όταν λένε ότι νόμιζαν πως αυτοί οι επι πτυχίω φοιτητές είναι μόνο καμιά 20αριά, γιατί έτσι αφήνεται να εννοηθεί ότι δε ξέρουν τι γίνεται στην ίδια τους την κλινική. Θεωρείται από τους καθηγητές απόλυτα φυσιολογικό πως ένα ολόκληρο έτος που δε δούλεψε στην αρχή του 4ου έτους για 2 μήνες λόγω προβλημάτων καθαριότητας να έχει περατώσει το σύνολο των κλινικών υποχρεώσεων και να μένουν 10-20 άτομα για να ολοκληρώσουν, πράγμα το οποίο δε συμβαίνει ούτε όταν οι κλινικές λειτουργούν πλήρως. Πριν κάποιος βιαστεί να το αποδώσει σε πιθανή αδιαφορία, ας σκεφτεί πως υπάρχουν και οι αναποδιές όταν υπεισέρχεται στην εξίσωση ο ανθρώπινος παράγοντας (γνωστός και ως ασθενής).

Προπαιτούμενα

Είναι αδιανόητο να μένει εκτός της ΚΣΑΑ φοιτητής, επειδή δεν κατόρθωσε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με τα διάφορα σύνδρομα και την περιοδοντίτιδα ή επειδή κόπηκε στην προληπτική! Για ένα εξάμηνο το λιγότερο οφείλει να αποτελεί μία εκδοχή του Κάσπερ παρακολουθώντας μόνο θεωρητικά και φροντιστηριακά μαθήματα. Κι αν για τα προαπαιτούμενα μαθήματα λίγο ή πολύ όλοι ήταν ενημερωμένοι, δεν μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο για τα περιστατικά.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στη γναθοχειρουργική, αφού είναι απορίας άξιον γιατί δεν έχει γίνει ακόμα η σχολή μας εξαετούς φοίτησης με ένα χρόνο κλινικής εξειδίκευσης στη ΣΓΠΧ. Από την εποχή που πρωτοκαθιερώθηκε η περιβόητη εβδομάδα στο Παπανικολάου στο Ι’ εξάμηνο, η αίσθηση που έμενε στους φοιτητές ήταν πως είναι παντελώς άχρηστη και δεν προσφέρει τίποτα στη συνολική εκπαίδευση. Αντιθέτως σε κρατάει πίσω από τις κλινικές υποχρεώσεις. Μάλιστα, για να βρίσκεσαι στις 8 το πρωί εκεί, οφείλεις να μετακινηθείς με προσωπικά έξοδα, καθώς ουδεμία πρόβλεψη ομαδικής μετακίνησης υπάρχει αντίστοιχη με αυτή που οργανώνει η Ιατρική σχολή για τους φοιτητές. Κι αν αργήσεις πράγμα μη παράλογο με την πρωινή κίνηση, έχεις να ακούσεις και τις φωνές του διευθυντή, γιατί δεν ήσουν στην ώρα σου 20 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη για να ζήσεις το μύθο σου στο μαγευτικό Παπανικολάου… Βλέποντας βέβαια, ουδεμία αντίδραση από το πλευρό των φοιτητών, οι εβδομάδες έγιναν δύο και δε θα είναι αξιοπερίεργο αν γίνουν και παραπάνω μελλοντικά. Αφού όλα γίνονται δεκτά… Κάποτε στο Φύμα, είχαμε γράψει περιπαικτικά πως για την εγγραφή στη σχολή μαζί με όλα τα δικαιολογητικά, ο πρωτοετής θα είναι υποχρεωμένος να καταθέτεί και ορισμένα ιστορικά της ΣΓΠΧ και τουλάχιστον ένα μήνα παρακολούθηση στο νοσοκομείο (μια που έχει πολύ ελεύθερο χρόνο). Δεν αργεί και ιδιαίτερα η στιγμή που θα συμβεί αυτό.

Η γενική αίσθηση με τις τελευταίες εξελίξεις είναι πως η κατάσταση στην Οδοντιατρική σχολή δυσκολεύει αναντίστοιχα με τους καιρούς. Ίσως πρόκειται για μία προσπάθεια φιλτραρίσματος και ελέγχου της επαγγελματικής αγοράς. Αφού το υπουργείο δε μειώνει τους εισακτέους, θα μειώσουμε με άλλον τρόπο τους μελλοντικούς επαγγελματίες θα σκεφτήκαν πολλοί. Βέβαια, σε άλλες χώρες δεν υπάρχει αυτός ο ιδιότυπος και συχνά αθέμιτος προς τον απλό οδοντίατρο ανταγωνισμός, καθώς τα μέλη ΔΕΠ απασχολούνται αποκλειστικά στο πανεπιστήμιο και όχι και ως ιδιώτες.

Υ.Γ.: Μέσα σε όλα αυτά δε θα μπορούσε να λείψει και το ανέκδοτο. Μετά από πολλές μέρες και ώρες συνεδριάσεων, η λύση που βρέθηκε από τους καθηγητές για τον διαχωρισμό των φοιτητών του 5ου έτους σε δύο τμήματα κανονίζει την μια μέρα να κάνουν μάθημα οι 16 φοιτητές που πέρασαν στην ΚΣΑΑ και την άλλη μέρα όλοι οι υπόλοιποι. Και οι 80 εναπομείναντες, σε φροντιστήριο. Τέλειο;

Το νόημα των φοιτητικών εκλογών. Μια χιουμοριστική ματιά και ένα μήνυμα στους μικρότερους φοιτητές και φοιτήτριες.

•Μαΐου 8, 2014 • 9 Σχόλια

Νικήτρια των φετινών εκλογών με το εκκωφαντικό ποσοστό του 68,3%, αναδείχτηκε η δαπ! 2η δύναμη η πκσ με 15%, 3η η εακο με 9,5%, 4η η αρεν με 4.1%, ενώ υπήρχαν και 9 λευκές ψήφοι και 11 άκυρες σε σύνολο 324 ψηφισάντων (κάθε χρόνο και λιγότεροι). Η πασπ δε συμμετείχε φέτος στις εκλογές.

 
Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα μέρα. Τα προηγούμενα χρόνια μετά από μια τέτοια μέρα συνήθως ήμουν γεμάτος απορίες και συχνά μου ήταν δύσκολο να ησυχάσω μέχρι να φτάσει η επόμενη μέρα. Ήμουν θυμωμένος επειδή τις-τους υποτιμούσα, δε μου άρεσε το επηρμένο ύφος και το στυλ των παιδιών στη δαπ και εν ολίγοις θεωρούσα πολλούς από αυτούς ύπουλους και βλάκες. Λίγα χρόνια μετά όμως έχοντας περάσει δίπλα τους πιο πολλές πια στιγμές στις κλινικές, στα τραπεζάκια στο υπόγειο και στα συνδικαλιστικά όργανα, συνειδητοποίησα πως έπεφτα έξω και πως αν δε μου άρεσε κάτι σε αυτούς τότε ήταν δικό μου πρόβλημα. Επειδή κυρίως έκρινα τους ανθρώπους επιφανειακά βάσει εμφάνισης και πολιτικών πεποιθήσεων και αυτά τα κριτήρια ήταν πολύ ρηχά. Μα τώρα η γνώμη μου έχει αλλάξει εντελώς αφού αποφασίζοντας να αφήσει κανείς τις προκαταλήψεις του στην άκρη, το βλέμμα του γίνεται καθαρότερο και παρατηρεί περισσότερο όπως είναι τα πράγματα, παρά όπως θέλει να τα βλέπει ο ίδιος, προβάλλοντας τις γενικότερες απόψεις που έχει στους άλλους.
Μερικά πράγματα είναι κραυγαλέα και τα διακρίνει εύκολα όμως κανείς. Τα ακριβά ρούχα και ο κοινός τρόπος ντυσίματος των αγοριών της δαπ, η προσεγμένη εμφάνιση των κοριτσιών που φροντίζουν να δείχνουν όμορφες, η ανταγωνιστική στάση τους κατά την καταμέτρηση σε ένα άδειο αμφιθέατρο που το 70% ανήκουν των ατόμων σε αυτό ανήκουν στην ίδια παράταξη. Όλα αυτά κατά τη γνώμη μου καθώς και άλλα σημάδια της γλώσσας του σώματος, από τον τρόπο που καπνίζουν και το ουίσκι που έπιναν χθες, μέχρι τον τρόπο που εκφράζονται και στις πλάκες ακόμη που κάνουν και τα σεξουαλικά υπονοούμενα, είναι ενδείξεις της ανάγκης του ανθρώπου να νιώθει πως δεν είναι λιγότερο σημαντικός από τους άλλους, να νιώθει πως έχει αξία και να ανήκει κάπου. Γιατί χρειάζεται καμιά ή κανείς να έχει τεράστιο κουράγιο και αυτοπεποίθηση ώστε να είναι ο εαυτός του. Χρειάζεται να έχει αποδεχτεί τελείως τον εαυτό του για να μην χρειάζεται την έγκριση των άλλων και να μην προσαρμόζεται αναλόγως του περιβάλλοντός του.

 
Θυμάμαι την προπέρσινη καταμέτρηση όπου η δαπ πήρε πάνω από 50% σε ψήφους για 1η φορά στις εκλογές. Τότε μιμούμενος κοροϊδευτικά τον υπεύθυνο της δαπ που όταν απ’ την κάλπη έβγαινε ψηφοδέλτιο της παράταξής του, φώναζε σα φανατικός χουλιγκάνος, φώναζα και εγώ με παρόμοιο τρόπο και τόνο της φωνής. Κατά την καταμέτρηση ήταν σφιγμένος, αγχώδης, φανερά ενοχλημένος απ’ τα πειράγματα και πανηγύριζε έντονα την κάθε ψήφο όσο πλησίαζε η αυτοδυναμία. Μετά λοιπόν την κατάκτηση της πολυπόθητης αυτοδυναμίας και ποσοστού μεγαλυτέρου του 50% (κάτι που σημαίνει πρακτικά πως μπορούν να παίρνουν μόνοι τους αποφάσεις στο όνομα του συλλόγου των φοιτητών), σηκώθηκε απ’ τη θέση του και φώναζε προς το μέρος μου ‘’πάρτα αρχίδια μου’’ και στη συνέχεια ”βάλε τα στον κώλο σου μαλάκα’’ δείχνοντας μου παράλληλα τα γεννητικά του όργανα κάνοντας την κίνηση που συνοδεύει τη φράση αυτή! Θα έπρεπε να νιώθει μεγάλη αγωνία. Να είναι ο πρώτος δαπίτης στην οδοντιατρική που ενώ θα είναι αυτός ο υπεύθυνος, θα έπαιρναν ένα τόσο μεγάλο ποσοστό. Θα πρέπει να το θεωρούσε πολύ σημαντικό για εκείνον. Να αποδείξει δηλαδή στους άλλους και στον εαυτό του κυρίως πως είναι δημοφιλής και μεγάλος. Γι’ αυτό και ύστερα από το αποτέλεσμα μια μεγάλη ανακούφιση θα πρέπει ήρθε εκείνη τη στιγμή όπου η αμφιβολία του για τον ίδιο έλαβε τέλος, ώστε να αρχίσει μετά τα.. γαλλικά δείχνοντας ότι είναι αρχηγός σε όσους τολμάν να έχουν άλλη άποψη! Γίνεται όμως κάποιος που περνιέται για αρχηγός να παρακαλάει μικρότερούς του, να ανησυχεί και να κάνει πάμπολλα τηλεφωνήματα τις ώρες των εκλογών και να κερνάει όλη τη χρονιά με χρήματα του κόμματος αποσκοπώντας σε λίγες ψήφους? Μήπως έτσι δεν κάνει και ένας ζητιάνος?

 
Υπάρχει λόγος ήταν το φετινό σύνθημα των εκλογών. Αλήθεια υπάρχει? Γιατί αισθάνομαι πως δεν υπάρχει απολύτως κανένας. Δεν είμαι κατά των εκλογών και δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη διεξαγωγή τους, τα συνθήματα, τα ποτά, την υπερβολική αφισοκόλληση, τις χαζοκόντρες και όλα όσα τις συνοδεύουν. Το πρόβλημα όμως είναι η αντίληψη που υπάρχει γι’ αυτές. Διότι οι φοιτητές δεν χρειάζονται καμιά παράταξη για να επιλύσουν τα προβλήματά τους. Γιατί ειδικά μέσω του ίντερνετ που μπορεί να γίνει ένα απίστευτα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια τους και μέσω συνελεύσεων και συναντήσεων μετά τα μαθήματα, μπορούν να συζητάνε, να προτείνουν λύσεις, να ψηφίζουν και κάποιοι να αναλαμβάνουν να πηγαίνουν στους καθηγητές και στον εκάστοτε πρόεδρο και τα όργανα διοίκησης για να διεκδικούν τα αιτήματα του συνόλου. Δε χρειάζεται καμιά σφραγίδα του συλλόγου, καμιά γραφειοκρατία και όργανο για να συζητάμε μεταξύ μας για τα εμπόδια μας στη φοίτησή μας και ακόμα και για κοινωνικά και άλλα θέματα αν το επιθυμούμε, χρησιμοποιώντας τους χώρους της σχολής. Ούτε οι καθηγητές είναι κρετίνοι τυπολάτρες ή μπαμπούλες όπως μπορεί να νομίζουν ιδίως οι μικρότεροι φοιτητές. Παλιότερα π.χχρησιμοποιούσαμε το Μανδαλίδειο αμφιθέατρο για να προβάλλουμε ταινίες και μας το επέτρεπαν κανονικά. Πολλά μπορούν να γίνουν αν υπάρχει θέληση και διάθεση ακόμα και μικρού μέρους των φοιτητριών και φοιτητών της σχολής.

 
Έτσι λοιπόν μπορούμε να κάνουμε κάθε χρόνο εκλογές και να παίζουμε με τους συμφοιτητές μας τους κομμουνιστές, τους δαπίτες, την εάκο , την αρεν κ.ο.κ, να περνάμε καλά και να παίρνουμε 1 μέρα ρεπό απ’ τη σχολή, αλλά ως εκεί. Διότι και άχρηστες είναι για να λύνουμε τα φοιτητικά προβλήματα (βλέπε το ότι δεν άλλαξε και τίποτα προς το καλύτερο από τότε που η δαπ π.χ έχει αυτοδυναμία εδώ και 2 χρόνια) και γιατί είναι τελείως ψεύτικες όπως και η προσωρινή χαρά των νικητών, που δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση. Και εξαιτίας αυτού του ψεύτικου θεσμού πραγματικά άξιοι φοιτητές μπορεί να απορριφθούν για τη θέση κάποιου μεταπτυχιακού εξαιτίας των πελατειακών σχέσεων των παρατάξεων με ομοϊδεάτες καθηγητές. Πολλά είναι τα παραδείγματα όπου υπήρξε εύνοια(υψηλοί βαθμοί, συμμετοχή με εργασίες σε συνέδρια) σε φοιτητές-μέλη κομματικών παρατάξεων εξαιτίας των γνωριμιών τους με καθηγητές και των κοινών πεποιθήσεών τους. Αρκετές συμφορές έχει φέρει στη χώρα αυτή η νοοτροπία και αρκετοί άνθρωποι χάνουν σήμερα τα σπίτια και τις ζωές τους εξαιτίας των κόμπλεξ και των συμπλεγμάτων των πολιτικών και των σαθρών ιδεολογιών τους. Η εξουσία είναι απαραίτητη μόνο όταν η πρόθεσή που έχει κανείς είναι να κάνει κάτι βλαβερό. Οποιαδήποτε πράξη που είναι δημιουργική και ειλικρινής δεν απαιτεί καμιά δύναμη. Η δημιουργικότητα και η ευγένεια που είναι πραγματικά δυνατές ποιότητες στον άνθρωπο, πηγάζουν από μέσα μας πολύ φυσικά, χωρίς κανένα αγώνα, αβίαστα.  Όταν ζητά κανείς να του δώσουν οι άλλοι »δύναμη», ισχύ και στήριξη στον »αγώνα» του, υπάρχει κάποιο πρόβλημα εκεί. Γι’ αυτό για να αλλάξει κάτι στην κοινωνία μας, περισσότερο από εξουσία οι άνθρωποι που κυβερνούν σήμερα και οι νέοι άνθρωποι που οδεύουν στα χνάρια τους χρειάζονται κατανόηση και αποδοχή από τους άλλους. Να αποκτήσουν αυτοεκτίμηση για τους ίδιους κυρίως και ακολούθως να παραιτηθούν απ’ την προσπάθεια να γίνουν οτιδήποτε άλλο απ’ αυτό που ήδη είναι. Και το ίδιο ισχύει για όλους μας ανεξαιρέτως. Η εξουσία όμως στα χέρια του κάθε Άδωνι, Σαμαρά, Βορίδη, Βενιζέλου, Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη, του κάθε δηλαδή σοβαρά ψυχικά αρρώστου ανθρώπου, μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη.

 
Ίσως αυτό να είναι το τελευταίο άρθρο μου στο blog της εακο. Θα ήθελα γι’ αυτό να συμβουλέψω τους μικρότερους κυρίως φοιτητές να έχουν το θάρρος της γνώμης τους, να επιτρέπουν στον εαυτό τους να είναι όπως ακριβώς είναι και να μην προσπαθούν να τον αλλάξουν ψάχνοντας για αναγνώριση. Να μη φοβούνται τη μοναξιά πιθανώς του πρώτου καιρού και να μην καταπιέζονται προσπαθώντας να ταιριάξουν κάπου που αισθάνονται ότι δεν ανήκουν. Να μη φορτώνονται με τα βάρη και τις απόψεις ττων άλλων και να μη δέχονται τίποτα χωρίς να το αμφισβητούν οι ίδιοι. Να έχουν πίστη στις δυνάμεις τους και στην ικανότητά τους να μαθαίνουν, να ρωτάνε και να είναι παρατηρητικοί ώστε να μαθαίνουν κι από τους γύρω τους. Να αγαπήσουν αυτή την επιστήμη και το αντικείμενο της οδοντιατρικής αν πρόκειται να την εξασκήσουν στη ζωή τους. Τέλος να έχουν υπομονή, να αφήσουν τη ζωή τους να τους διδάξει μέσα απ’ τις εμπειρίες τους και να αφιερώσουν τα μοναδικά και πολύτιμα φοιτητικά τους χρόνια σε πράξεις δημιουργικές, σε πράγματα που τους δίνουν Χαρά, σε ταξίδια και εκδρομές, στη φιλία και την αγάπη. Διότι ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος και ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε ώστε να ξοδεύεται σε οτιδήποτε λιγότερο ουσιώδες.

 

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά του σχήματος για την παρέα και τις στιγμές που πέρασα μαζί τους στην πορεία στην Οδοντιατρική και την ΕΑΚΟ, γιατί χωρίς όλους εκείνους που ήταν σε αυτό όλα τα προηγούμενα χρόνια θα ήταν αδύνατο να γράφω αυτή τη στιγμή και να μοιράζομαι τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου εδώ και πιθανόν και η δικιά μου εξέλιξη να ήταν διαφορετική δίχως εκείνους και το χαρακτήρα τους.

Σχετικά με τον νέο (αναθεωρημένο) τιμοκατάλογο νοσηλείων

•Δεκέμβριος 2, 2013 • Σχολιάστε

Σήμερα, Δευτέρα 2/12/’13, ο κ. Παλλαγιάς κάλεσε τους εκπροσώπους των σχημάτων και των παρατάξεων της σχολής για να μας ανακοινώσει τα νέα νοσήλεια, όπως προκύπτουν από τον καινούργιο τιμοκατάλογο. Ο τιμοκατάλογος αυτός θα περάσει από την Γενική Συνέλευση Τμήματος, η οποία θα διεξαχθεί αύριο Τρίτη 3/12/’13.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές στα καινούργια νοσήλεια παρατηρούνται σε αυτά της προσθετικής, όπου από 50 ευρώ για κάθε κινητή προσθετική εργασία, που ήταν το παλιό προτινόμενο νοσήλειο, η τιμή του νοσηλείου έπεσε στα 20 ευρώ. Ακόμη, το στήριγμα γέφυρας/στεφάνη ανέρχεται πλέον στα 15 και το γεφύρωμα στα 5 ευρώ, η περιοδοντίτιδα στα 20 ευρώ κλπ. Δυστυχώς, δεν υπήρχαν αρκετά αντίγραφα του νέου τιμοκαταλόγου και γι’ αυτό δεν παρατίθενται πιο αναλυτικά οι αναθεωρημένες τιμές των νοσηλείων.

Ακόμη, μια μεγάλη αλλαγή, όσο αφορά τη Κλινική Συνολικής Αντιμετώπισης (ΚΣΑ), είναι ότι καταργείται το νοσήλειο των 300 ευρώ και θα ισχύουν οι τιμές των νέων νοσηλείων συν 30 ευρώ για κάθε ασθενή ο οποίος θα πληροί τις προϋποθέσεις για την ΚΣΑ. Όλα τα ποσά θα καταβάλλονται προτού αρχίσει οποιαδήποτε εργασία.

Επίσης, ο κ. Παλαγγιάς ανέφερε ότι η σχολή θα επιλέξει μέσω κάποιας μορφής διαγωνισμού ορισμένους οδοντοτεχνίτες με τους οποίους θα συνεργάζεται για τις προσθετικές εργασίες. Με αυτό τον τρόπο γίνεται προσπάθεια να αποδεσμευτεί ο φοιτητής από την εύρεση οδοντοτεχνίτη και να απαλλαχθεί από τις χρηματικές συναλλαγές με αυτόν.

Τέλος, ο κ. Παλαγγιάς ανέφερε ότι οι παραπάνω αλλαγές θα ισχύσουν για όλους τους φοιτητές που εργάζονται στις κλινικές, ανεξαρτήτου έτους όπου βρίσκονται, και θα προσπαθήσει να τις θέσει σε εφαρμογή από το νέο ακαδημαϊκό έτος ’14-’15, κι όχι από 1/1/’14, δηλαδή από το επόμενο εξάμηνο.

Εκλογές για Εκπρόσωπο Φοιτητών στη Γενική Συνέλευση Τμήματος

•Οκτώβριος 23, 2013 • Σχολιάστε

Ορίστηκαν για αύριο Πέμπτη, 24/10 και ώρα 13:00, οι εκλογές για την εκπροσώπηση των φοιτητών στα διοικητικά όργανα της σχολής. Όπως είναι γνωστό από τον νέο νόμο, η εκπροσώπηση αυτή θα γίνεται από δω και πέρα από έναν και μόνο φοιτητή, ο οποίος θα μεταφέρει την άποψη του φοιτητικού συνόλου στις Συνελεύσεις Τμήματος της σχολής μας.

Ύποπτη, πάντως, φαίνεται η στάση της ΔΑΠ να μη κοινοποιήσει όπως θα έπρεπε την εκλογική αυτή διαδικασία, όπως θα άρμοζε σε μια 1η εκλογικά παράταξη, καθώς και η βιασύνη της πάνω στο θέμα. Η μυστικοπάθειά της, άλλωστε, προσφέρει ιδανικά την ευκαιρία να εκλεγεί ένα δικό της άτομο…

Θεωρούμε ότι η διαδικασία αυτή είναι μια καλή ευκαιρία για όποιον φοιτητή θέλει να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα μακριά από παρατάξεις!Το ενιαίο ψηφοδέλτιο και η ανεξάρτητη συμμετοχή του καθενός χωρίς οποιαδήποτε ταμπέλα πάνω ή δίπλα στο όνομά του εξασφαλίζει αυτό το προνόμιο,ενώ παράλληλα δεν έχει κανένας τη δικαιολογία του στιγματισμού ώστε να μην αναλάβει δράση,καθώς πολλές φορές έχει ακουστεί αυτός ο προβληματισμός πολλών φοιτητών.Η ενασχόληση με τα κοινά της σχολής δεν είναι προνόμιο κανενός και η πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι ακριβώς αυτή η δυνατότητα που παρέχεται αύριο σε όλους μας!

Γι’ αυτό άλλωστε η Ε.Α.Κ.Ο. δεν στηρίζει συγκεκριμένο υποψήφιο,αλλά στηρίζει την ελευθερία του κάθε ανεξάρτητου φοιτητή να λάβει μέρος και να θέσει υποψηφιότητα!

Δυστυχώς όσον αφορά τις υποψηφιότητες δεν υπήρξε η ανάλογη ανταπόκριση, αφού η διορία για την υποβολή υποψηφιότητας έληξε σήμερα στις 15:00. Όπως ήταν αναμενόμενο, η ενημέρωση ήταν ελλιπής από την αυτοδύναμη παράταξη,η οποία υποτίθεται ότι είναι υπεύθυνη για αυτά τα πράγματα!Αλλά τα συμφέροντα είναι υπεράνω των μοναδικών της πλέον υποχρεώσεων…

Γενική Συνέλευση Φοιτητών| Τρίτη 15/10| μπλε αμφ.| 2 μ.μ

•Οκτώβριος 13, 2013 • 2 Σχόλια

leaving-arrivingΚατόπιν συλλογής υπογραφών με πρωτοβουλία μελών της ΠΚΣ, ορίστηκε γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών την Τρίτη στις 14.00 στο μπλε αμφιθέατρο.

Μεταξύ των θεμάτων που πρόκειται να συζητηθούν συμπεριλαμβάνονται οι επικείμενες αυξήσεις στις τιμές των νοσηλίων, η μείωση ωρών από τις κλινικές του 5ου έτους, οι υπερβολικές κλινικές απαιτήσεις και τα προαπαιτούμενα του 4ου έτους για την είσοδο στο full mouth και πως αυτό πρόκειται να εφαρμοστεί.

Ας σημειωθεί πως οποισδήποτε φοιτητής-φοιτήτρια δύναται να πάρει το λόγο, να φέρει στη συνέλευση κάποιο θέμα ή πρόβλημα προς συζήτηση και να καταθέσει πρότασεις προς ψήφιση, ασχέτως ανήκει σε κάποιο σχήμα-παράταξη.

Η παρουσία όσο το δυνατόν περισσότερων φοιτητών από όλα τα έτη (και ιδίως των νεότερων που παρακολουθούν το νέο τολμηρό πρόγραμμα σπουδών και θα εγκαινιάσουν την κλινική συνολικής αντιμετώπισης) είναι πολύ ουσιαστική για την επίτευξη μιας εποικοδομητικής συζήτησης, για το σχηματισμό από τους φοιτητές μιας συνολικότερης εικόνας της σχολής και των αλλαγών στη λειτουργία της με την αντικατάσταση του παλιού προγράμματος σπουδών, καθώς και την εξεύρεση των καλύτερων λύσεων για όλα τα έτη.

Οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα μεταβιβάσουν τις αποφάσεις της συνέλευσης στον Πρόεδρο και τα υπόλοιπα όργανα διοίκησης της σχολής και είναι υποχρεωμένοι να ασκήσουν πίεση για να εισακουστεί η φωνή των φοιτητών.

Υ.Γ: οι καθηγητές που έχουν παραδόσεις την ώρα της συνέλευσης είναι υποχρεωμένοι να επιτρέψουν στους φοιτητές που θέλουν να την παρακολουθήσουν, να εγκαταλείψουν το μαθημα χωρίς απουσία ή μπορούν να αναπληρώσουν το μάθημα σε εύθετο χρόνο.

Το νέο μας μενού (γνωστόν και ως τιμοκατάλογος)

•Οκτώβριος 7, 2013 • Σχολιάστε

Μια που πολλή συζήτηση άρχισε να γίνεται από πέρσι για τα αυξημένα νοσήλια που θα επιβληθούν από φέτος, ας γίνει μια ενημέρωση για να μην είναι 2 κλινικά έτη στα τυφλά και δε γνωρίζουν τι συμβαίνει. Και αυτό, γιατί όπως γίνεται διαχρονικά την πληροφορία στη σχολή μας την κατέχουν ελάχιστα άτομα, πράγμα αδιανόητο, όταν αφορά 200 άτομα.

Αυτός είναι ο νέος “τιμοκατάλογος” που θα ισχύσει για το 4ο έτος από την έναρξη της κλινικής άσκησης των φοιτητών.

Image

Τα νοσήλια αυξάνονται τρομακτικά από τα 5 ευρώ που ήταν η στάνταρ τιμή για όλες τις οδοντιατρικές πράξεις. Η αύξηση είναι από 100% στις περισσότερες κλινικές ως και 900% στην Κινητή Προσθετική (θεωρώντας πως η τιμή αναφέρεται για κάθε οδοντοστοιχία).

Παραδείγματος χάριν:
Ένας ασθενής που στο σχέδιο θεραπείας περιγράφεται πως χρειάζεται 10 εξαγωγές και ολική άνω κάτω, αυτό αυτομάτως μεταφράζεται σε:
50 ευρώ για τις εξαγωγές (αφού, σύμφωναμε την κλινική της Εξακτικής, 1 με 2 δόντια θα κοστίζουν 10 ευρώ και 3 με 4, 20 ευρώ) και 100 ευρώ για την ολική άνω κάτω (με δεδομένο ότι η κάθε γνάθος χρεώνεται χωριστά σα να επρόκειτο για μεμονωμένη ολική). Συνυπολογίζοντας το κόστος του τεχνίτη που κατά μέσο όρο κυμαίνεται στα 400 ευρώ για τη συγκεκριμένη εργασία, το συνολικό κόστος διαμορφώνεται στα 550 ευρώ.
Με το παλιό σύστημα, οι εξαγωγές (σε 4 συνεδρίες) θα κόστιζαν στον ασθενή 20 ευρώ και η ολική άνω κάτω 10. Μαζί με το κόστος του τεχνίτη, 430 ευρώ!

Το τρομακτικό όμως είναι πως οι ιθύνοντες ευελπιστούν ο ίδιος “τιμοκατάλογος” να εφαρμοστεί και για το 5ο έτος και πτυχίο, δίνοντας μια “περίοδο χάριτος” για εφαρμογή του μετά τις αρχές Νοεμβρίου.

Αυτές οι τιμές που υπάρχει προσδοκία να εφαρμοστούν σε συνδυασμό με τις αυξημένες απαιτήσεις για την κλινική άσκηση του 4ου έτους, είναι δεδομένο πως αφενός θα οδηγήσει το όλο εγχείρημα σε αποτυχία και το μόνο που θα επιτευχθεί είναι να κατακλύσει άγχος τους φοιτητές που θα διαπιστώσουν σύντομα πως δε “βγαίνει” το πρόγραμμα, αφετέρου δε θα αυξήσει τα απλήρωτα νοσήλια από μέρους των ασθενών που θα καλείται ο φοιτητές να εξοφλήσει, ώστε να κατοχυρώσει τα περιστατικά (πράγμα που τα τελευταία 2-3 έτη έχει συμβεί σε πολλούς φοιτητές).

Ένα μικρό σχόλιο
Καταρχάς η Οδοντιατρική σχολή ήταν, είναι και θα πρέπει να παραμείνει εκπαιδευτικό ίδρυμα. Αυτό σημαίνει πως σκοπός είναι ο φοιτητής να εκπαιδευτεί και να μάθει, να εξασκήσει τις κλινικές δεξιότητες και να μπορεί, αποφοιτώντας, να τις εφαρμόσει στους δικούς τους ασθενείς. Κατά συνέπεια, για να διευκολυνθεί η εκπαιδευτική διαδικασία, η θεραπεία των ασθενών (ιδιαίτερα όταν εμπλέκεται και προσθετική), είναι χρονοβόρα διαδικασία και σε ορισμένες περιπτώσεις “κουραστική” τόσο για τον ασθενή όσο και το φοιτητή. Είναι σαφέστατο πως το συγκριτικό πλεονέκτημα της σχολής που ως τώρα εξασφαλίζει απρόσκοπτη ροή ασθενών και την υπομονή τους για τους ασκούμενους φοιτητές θα ανακοπεί με την εφαρμογή ενός τέτοιου “τιμοκαταλόγου” (ούτε ταβέρνα να ήμασταν…).

Αντί επιλόγου
Όταν τελευταία φορά, πριν 2 χρόνια, επιχειρήθηκε παρόμοια προσπάθεια για αύξηση νοσηλίων, οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται πως η αντίδρασή μας εισακούστηκε και σταμάτησε η προσπάθεια. Βέβαια τότε, κάποιος γαλάζιος υπεύθυνος που σήμερα έχει πάρει πτυχίο, προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του τότε προέδρου. Ευτυχώς, οι παρόντες έχουν αλλάξει μυαλά και δεν ακολουθούν, πλέον τουλάχιστον, τα χνάρια του.